2015/16 – Gentse intervisiegroep

Ik zou graag met een intervisiegroep starten waarin we onderzoeken hoe we de Balintmethodiek kunnen gebruiken om de “moeilijke” patiënten te bespreken die we in onze (ambulante) praktijken krijgen, die vaak door verschillende hulpverleners ondersteund worden (voor volwassenen: crisisopvang, begeleid wonen, huisartsen; voor kinderen: MFC, ARC, buitengewoon onderwijs, huis- en kinderartsen)…), die hun (soms prille) overdracht verstrooien over de verschillende zorgverleners (Oury).

Maar ook voor de patiënten die “plots wegblijven”, na of voor onderbrekingen in de therapie (vakanties bijvoorbeeld) afspraken vergeten, te vroeg, te laat komen, plots “genezen” zijn of woedend worden voor een bagatel; voor patiënten met langdurige somatische klachten, of die honger en dorst hebben (wanneer volstaan woorden en wanneer geven we ècht te drinken?), die met een fysieke handicap “mismeesterd” zijn, “vroege trauma’s” hebben.

De achtergrond wordt gevormd door mijn ervaring met de opleidingsgroep baby-observatie volgens Esther Bick, op de « Franse » wijze, (door Pierre Delion en Rosa Maskaro) (waar twee babyobservators omringd en beluisterd worden door tien collega’s-beluisteraars, die vrij associëren op het verhaal van de observatie): het beluisteren door een groep , oor hebben voor datgene in de voorstelling van de casus, waar Balint de aandacht op vestigt: “Il est triste de constater que nous avons presque complètement négligé d’enrichir notre compréhension de ces phénomènes très précoces, très primitifs, en créant des notions théoriques et en inventant des termes techniques qui utiliseraient les expériences, l’imagerie et les implications d’autres sphères. Ces phénomènes sont entre autres : l’impression de chaleur, les saveurs, le contact corporel étroit, les sensations tactiles et musculaires (notamment dans les mains) et, enfin, le pouvoir indéniable que possèdent tous ces phénomènes d’engendrer et de dissiper les angoisses et les doutes, le mal-être ou la détresse et la solitude désespérée. Il est fort probable qu’en raison de cette omission le jour viendra où nos théories actuelles seront jugées gravement insuffisantes et irrémédiablement viciées».

De groep is geen therapiegroep en de aandacht blijft gericht op de patiënt en wat zich voordoet in de (tegen)overdracht. De relatie patiënt-analyticus/psychotherapeut/hulpverlener staat centraal. De groepsdynamiek kan werken als amplificatie.

Een van de aanleidingen voor dit initiatief wordt gevormd door de verhalen van huisartsen die meer dan ooit te maken krijgen met psychiatrische patiënten die met hun psychopathologie naar de consultaties komen.

De idee is om dit gedurende een jaar op te bouwen en de groep op termijn open te stellen voor een of enkele huisartsen.

Maximum tien deelnemers

1 keer per maand, zaterdagmorgen.

Contact : mileen.janssens@telenet.be

%d bloggers liken dit: